mathronic

Önce anlam, sonra formül

Bu sitedeki her konu aynı yoldan gider. Yolu bilmek, neden önce bir soruyla karşılaştığını açıklar.

1 · Bir soru

Her konu gerçek bir olayla ve tek bir soruyla açılır. Örneğin fonksiyonlar şunu sorar: yakıtı iki kez ölçülmüş bir uçak yolun yarısında neden yakıtsız kaldı? Kümeler de şunu: bir rokette yıllarca sorunsuz çalışmış bir yazılım yeni rokette neden ilk dakikayı bile çıkaramadı? Bu soruyu düşünmek için konuyu bilmen gerekmez; cevabı konunun içindedir. Ana sayfadaki “Bir soru” da böyle bir sorudur.

2 · Senin tahminin

Okumadan önce tahmin edersin: üç seçenekten sana en yakın geleni seçersin. Hiçbir seçenek tek başına tam cevap değildir; her birinde doğru bir iz vardır.

Seçince üç şey görürsün: seçeneğindeki doğru iz, onu sınamak için yapabileceğin bir iş ve eksik kalan parça. Tahminin metinle uyuşmazsa sorun değil; tahmin eden, okuduğunu tahminiyle karşılaştırır ve daha iyi öğrenir.

3 · Anlam, sonra formül

Konu açıkça anlatılır; hiçbir bilgi saklanmaz. Ama sıra önemlidir: önce neden, sonra ne. Bir sembol açıklanmadan kullanılmaz; formül, anlamı anlaşıldıktan sonra gelir.

4 · Üç soru

Bir kurala güvenmeden önce üç soru sorulur. Hesaplanabilir mi? Örneğin tünelde uydu sinyali gelmez, telefon konumunu hesaplayamaz. Sonucu gerçekte olabilir mi? Yürüyen birini bir saniyede 200 metre öteye koyan bir konum gerçek olamaz. Güvenilir mi? Bir ölçüm kuralı, kurulduğu koşullardan uzaklaşınca yanılabilir. İyi bir mühendis, kuralın nerede işlediğini bildiği kadar nerede yanıldığını da bilir.

5 · Kendi cümlen

Her konu senin cümlenle biter: konunun ne işe yaradığını kendi sözlerinle, kendi hayatından bir örnekle yazarsın. Burada seçenek yok, çünkü bir fikri anladığını en iyi onu kendi sözlerinle söyleyince görürsün.

Öz ve kitap

Her konunun iki katı vardır. Öz, on beş dakikada konunun ne işe yaradığını ve bugün nerede kullanıldığını anlatır; ön kapıdır. Kitap, aynı fikri bölüm bölüm, küçük deneylerle derinleştirir; her bölümü yine bir soruyla açılır.